Anlık hazların cazibesine kapılıp ahlaki değerlerini kaybeden, arzularının kör ettiği ve bu nedenle kaçınılmaz acı ve sıkıntıları öngöremeyen insanları haklı bir öfke ve hoşnutsuzlukla kınıyoruz. Aynı şekilde, irade zayıflığı nedeniyle görevini yerine getirmeyenler de suçludur; bu, aslında zahmetten ve acıdan kaçmakla aynı anlama gelir.

Bu durumlar son derece açık ve kolay ayırt edilebilir. Boş bir zamanda, seçim özgürlüğümüz kısıtlanmadığında ve bizi en çok istediğimiz şeyi yapmaktan alıkoyan hiçbir engel bulunmadığında, her zevk hoş karşılanmalı, her acıdan kaçınılmalıdır. Ancak kimi zaman görevlerimizin ya da iş yükümlülüklerimizin gereği olarak, zevklerden vazgeçmemiz ve rahatsızlıklara katlanmamız gerekir.

Bilge insan bu konularda şu ilkeye bağlı kalır: daha büyük hazları elde etmek için küçük hazlardan vazgeçer veya daha kötü acılardan kaçınmak için bazı acılara katlanır.

Ağaçları korumak ve doğayı sevmek sadece bir slogan değildir; bu bir yaşam biçimidir.
Gezegenimizi sevgi ve özenle davranarak korumaya söz vermektir.
Atılan her küçük adım, doğa için büyük bir fark yaratır.
Birlikte hareket edersek, Dünyamızı gelecek nesiller için temiz, yeşil ve güzel tutabiliriz.